CONCLUSIONES
QUINQUAGINTA TRES
sustintà in Franculin dal macilent
Sg. Gratian Godga, D. in zò cha vlì vu,
argumintà dal D. Pgnaton, cun l'as-
sistenza dal D. Memeo Squaquara,
e da so Sg. Insulentiss. Tradut, unde
versus, materna locutione.
Tut i poeta antigh, etiam mudern,
Tienin cun Quintiglian, Terenci e Cat
Più cald esser d'agost, ch'a mez invern;
Suzunz al Capural, che Mecenat
N'iera mort mentr che fu viv,
Ma quand morì al cas fu dsprat.
Quest a l'aferma al dot Tituliv,
Mrln Cocai, Ptrarcha e Hipogras,
E Mrlin in la quarta di passiu.
Tutta duttrina d'Turquat Tass
Quand al die qual cunsei a mestr Alfons
Ch' pr amacar l'nus l'è bon un sas.
Tamen Luca Marentio in un rspons
Contra Curneli Tacit al cunclud
All'hom febricitant, tastari al pons.
Un altr autor, al qual m'costa un scud,
Prova cun argumient dit a rason,
Che mutat qualitatem, cot e crud,
Mo credal d'trattar cun un minchion?
Mi c'ho liet in l'scol cinquanta mis
Tov chi n'ha quattrin è un gran minchion.
Ond a quest sproposit fu decis
In t'un culez d'trentasie duttur,
Ch' tra i lgum al si punes i cis.
E insem tut quij da bon cumpagn
Tulend tut quel che sie pr lor,
Dal rest i fen bollir cert lasagn.
Horsù, lasem un poc andar qustor
In qual paies dov ch'balla i ladr,
E turnem a parlar d'arm e d'amor.
Un hom ch'appa muier mai sarà padr
Sine generatione, e similment
La donna maridà mai sarà madr.
Preteream tam utrum piomb, or ed arzent
Cile, mar e terra, acqua, drit, lung e tort,
Oli, furment, vin, sol, luna e vient
Azunzema d'più sot, sovra e fond,
Città, castie, starn, luz, tenc e pizun,
Queste son tut cos ch'son al mond.
A st' propuost, Verzili da i Marun,
Duttor famos, cimpagn d' Liptop,
Al dis che i servitur non son patrun;
Mo quest n'n'è mio fin, non è mio scop,
Negatur antecedens, quest' è chiar,
Sovra la quinta favola d'Esop.
Hosù, mettemma l'argument in chiar,
Si vacuum non datur, dis Euclid,
Ergo per pagar l'ost a i vuol dinar.
D'tal upiniunazza mi m'in rid,
Havend arcistudià sovra Caton:
Taiand un pan pr mez al s'divid.
Ancor mi son pr dir la mia opinion,
La qual am son cavà dal mia crvel,
Digand ch'al gal castrà è ver cappon.
Al dis però un cert autor nuvel,
A cred ch'al sippa Uvidi, s'ben m'arcord,
Chal vola manc un'ocha che un franguel.
Ma credal rasunar cun un balord?
Al scriv Plutarc, cha i son quatr animal,
Un lov, un gat, un papagal e un tord.
Am arcord quest' carnval
Al temp d'vacanza a iera gras,
Chm un beccafig, in ton e giovial.
A st' proposit, un dì Urland las
Cumpos un madrigal a cinq vos,
Quinta pars, cantus, alt, tenor e bas.
Oh, quest è un argument ch'ha dal scabros,
Più volt argumnità sovra l'schol,
In catrda, in privà e d'nascos:
Però al bonciar, al gril e Marc Pol
Concordement tienin tut tri
Ch'l'è diferent al sart dal strazzarol.
Verament in proposit mi ho sintì
A un humanista dir che al semiton
In musica è mi-fa, over fa-mi.
Al Nizzol, Anguilara e l'Arzinton,
Insem tut trison d'un parer:
Ch'al re d'cop n'n'è quel d'baston.
Parlemma pur un poc pr al dver
Assend quattr stason in co d'l'an,
Un liom, qual s'marida al to muier.
Qui non è temp ades da far al Zagn,
Ho dit, al digh e torna a dir d'nov,
Ch'un fiasc rot sempr mai fa dan.
D'avril a seds hor, quand ch' Giov
Non splend sovra la tera, quell' è segn
Chal s'bagna la terra quand al piov.
Un cert anconitan, nad in tal regn
D'Napl, al dis ch'squas da pr tut
Un mat pr natura ha poc inzegn.
Diogen, dsputand con Margut,
Concluser verament esser imprfet
Un organ ch' non habbia al mi re ut.
Mo mi, pr far a tut un dispet,
An ze al più bel quant' a lassari dir,
E quand s'vol durmir andar in let.
Avicenna e Boccaccio heber a vgnir
A brut parol un dì, a tu per tu,
Prché aringand volevan cuntradir
A quel che tant autur an mantgnu
Cun la rason in man, idest, cioè,
Che una civetta s'assomeia a un chiù.
Mo al Sanazar, essend quel hom ch' l'è,
Cunferma lu haver vist cun i sua uocchi,
Du tus zugar insem alla giare.
An vuoi però costu n'm'venda fnocch,
Dsemma ch'incirca al mes d'agost
L'è bon l'agrest schizà sovra i ranuoch.
Guarin e al Mattiol un dì l'grost
Is'tiravin zo, argumintand,
Sal sia più chiar al vin over al most.
Terenzi scriv ch'un dì al brav Orland
Sfidò Amadis a far cun lu qustion,
Mo non s'sa dov né com, prché né quand.
La n'pias però tal decision
Perché s'un hom darà a un altr un set,
S'i sbir l'achiapin, l'andrà in prson.
MI, ch'ho scartabillà, studià e liet
Più livr ch n'n'ho in barba pil,
An trov cosa più dolza dal cunfet.
L'campan stan ben su i campanil,
Nego minorem, probo ergo al villan
Starà ben con la zappa e col badil.
Similment s'un ors e un rosp e un can
Differunt speties, ergo concludem
Ch'un nad in Spagna mai sarà itaglian.
Quest' probabilment nu al vdem
Quand la sira imponent s'ascos al sol,
“Al non s'ved più”, ergo disem.
Quand un usel in aria chiappa al vol,
Al di Bov d'Antona e liumbrun,
Sal n'n'è in frotta, ch'al s'ciama sol.
Tra cent autur, mi non ne trov nessun
Ch'esser non diga numaro dspar
Al nov, al set, al cinqu, al tre e l'un.
E con l'autorità d'Anibal Car,
Confirmada da Seneca in brocard,
Dies, ott, sie, quattr du son numar par.
Oh, quest'è un argument cìha del ptard:
Si motus est la causa del calor,
Ergo al mot veloc non è tard.
Raviso in l'ufficina dal tsdor
Con al garzon, in l'ospedal di paz,
Tieniv ch' dop l'tre son in quattr hor.
D'un tal parer e ancora è Pier Pdraz,
Cioè ch'un orb, idest un ciech nat,
Mai guardarà nsun in tal mustaz.
L'è temp mo d'concludr, epilogand,
Havend, par a mi, toc i buon punt,
Essendm d'purtà più che un Urland,
Ergo tiremma su i nuostr cunt,
E replichemma l'argument da co,
Ades cha alla cadenza sen zunt.
Probatur consequentiam, a m'n'n'sto
A qual valent filosof' d'Aristip
Se in musica se sona al biabò
Ergo al furmaz l'è bon sovra l'trip.
APPENDIX
Havend cità d'sovra Mecenat,
Am son scurdà d'dir ch'un so parent
A la so mort i fie un bell' apparat.
Per faral suplir e incuntinent,
Fu fatta una dottissima uration,
Dal condam celebrat Francesco da cent,
Cun tant unor e tal rputation,
Ch' i circustant udend un tal dscors
Dsevn: “Mi, nin vidi a Ciceron”.
Potta d'mi, mo dov sogna trascors,
A io fat cun fie qulu allhora quand
Haveva tolt a Modna a mnar l'ors.
IL FINE