LASSATO
OVER DONATIVO
che fa Maestro Martino a Catarinon,
nella partita sua di Bologna per Fiorenza,
con la vera canzone di Catarinon, fatta da Gratiano
Scatolone da Bologna per far pace
con la sua innamorata
Po cha son pr far partenza
Pr andarmen a Fiurenza,
E lassar la to presenza,
Con mia duoia e passion,
Sta a sintir Catarinon,
Prché mai a fu ingrat,
Ma curtes e ben creat,
A vuoi fart un bel lassat,
Com'è debit e rason,
Nota ben Catarinon,
Primament mi t'las
Ch t'puoss' andar a spas,
La mattina e là da bas
Con l'man in si gallon,
Nota ben Catarinon,
Po t'las al curzin,
Al braghier, e al scarslin,
Con un mez bulgnin
Da cumprar un bon melon,
Nota ben Catarinon,
At las al mie buccal,
La scudella e l'urinal,
E una sola d'un stival,
Qual'è in fond al mie casson,
Nota ben Catarinon,
At lass un bel bertin
Cha rubbà za à a Bagulin,
Al curtel e al pirunzin
Da infilzar i maccaron,
Nota ben Catarinon.
E più fort mi t'lass
Un tabar d'pan bass,
Ch'è ammacchià tut d'grass,
E d'drie l'ha un bon strazzon,
Nota ben Catarinon.
At lass la mie mezzetta
Ch'è sbuccà la puvretta,
Cha la rop in frotta e in fretta,
In s'la testa a Tanaion,
Nota ben Catarinon.
Po t'lass una camisa,
Recamà alla divisa,
Con do span o tre d'frisa,
Da cunzar i tua schfon,
Nota ben Catarinon.
At lass anch un stringhet
Ch n'ha nsun fret,
E po anchora al mie fiaschet,
Ch'è un po' stret d'cuccon,
Nota ben Catarinon.
At lass un tovaiol
Un mantil e un burazzol,
Un'agocchia e un puntirol,
Da cunzart al plizzon,
Nota ben Catarinon.
Po t'lass al mie quaiot,
Ch sta in pia tutta la not,
Pur al posa d'l'bot
Con al bec in sal gaibon,
Nota ben Catarinon.
At lass anch al mie cagnin,
Ch s'chiama Pelusin,
Ch'sta viv a zuccarin,
A cunfet e a calisson,
Nota ben Catarinon.
E pr ultim dunativ,
At do un'olla d'uliv,
E ogn dì, pr fin cha viv,
Du cuccumar e un cedron,
Nota ben Catarinon.
Hosù, donca, a vagh via,
Resta in pas, oh vita mia,
Cha cumpiss la dizzaria,
Es finiss in conclusion,
A vò via, Catarinon.
La vera canzone di Catarinon, fatta da
Gratian Scatolon da Bologna, per far
pas con la so inamorada.
T'ha rason, Catarinon,
Mo ancha mi n'ho nianca tort,
E pr dart a ti cunfort
Mi t'don al mie saion.
T'ha rason, t'ha rason Catarinon.
Al m'cres l'appetit,
Cha vorria far tiegh la pas,
Viem appress, e dam un bas,
Cha t'don al mie berton,
T'ha rason, t'ha rason Catarinon.
N'm'far qual mus stort,
Vien ascolta al mie tenor,
Fam un poc d'favor,
E po' nettam al zibbon,
T'ha rason, t'ha rason Catarinon.
Giuttarella salavrada,
T'srà la mie barchetta,
Ti vugand in frotta e in fretta,
Mi starò pres al timon,
T'ha rason, t'ha rason Catarinon.
Ti è sì dura d'natura,
E po al to saver gridar,
M'farà prest prest andar
A visitar la pussession,
T'ha rason, t'ha rason Catarinon.
S't'vorrà ch'andam a spas,
A i zardin pr frut e fior,
Prche mi an chgnoss i udor,
T'm' truvarà un melon,
T'ha rason, t'ha rason Catarinon.
S'andarem insem a cazza,
T'harà ben cura del brac,
Prché l'è un cervel mat,
Chal n'intrass in tal vallon,
T'ha rason, t'ha rason Catarinon.
Ed andand al mont e al pian,
N'passand mai 'l cunfin,
Sal ij fus salvadesin,
A lassarà al mie falcin,
T'ha rason, t'ha rason Catarinon.
E passand sira e mattina,
Az piarem spass e piaser,
Con falcon e sparavier,
Amullandi con rason,
T'ha rason, t'ha rason Catarinon.
E qusì, con sti sulaz,
A passarem tut i travai,
E la sira sempr mai
Turnarem al mie cason.
T'ha rason, t'ha rason Catarinon.
Ti e mi e Bagulin,
Az in turnarem d'trot,
E purtand chuel d'cot,
Avertiss chal sippa bon.
T'ha rason, t'ha rason Catarinon.
Vien pur via, Catarinon,
E n'star più in balanza,
Cha tal digh con creanza,
Ch'andaren po' zo d'ton.
T'ha rason, t'ha rason Catarinon.
Fa pur prest, e dì d'sì,
Cha iho preparà l'cunfet,
Chas chi no am but a let,
E mor, pr ta rason,
T'ha rason, t'ha rason Catarinon.
IL FINE